اغاز حیات در زمین ونقش دنباله دارها

به نظر می رسد آغاز حیات در زمین از دو حالت خارج نیست: یا آنگونه که چارلز داروین می گوید از «باتلاقی گرم و کوچک» آغاز شده است و یا حاصل برخورد دنباله داری با زمین در سنین چند میلیارد سال پیش بوده است.

تصویری واقعی از دنباله دار ۶۷پ توسط فضاپیمای رُزِتا

فضاپیمای رُزِتا در دنبالهٔ گازی که هنگام نزدیک شدن دنباله دار به خورشید در اطراف دنباله دار شکل می گیرد ۶۷پ آب یافته است. البته این غیرمنتظره نیست: در دیگر دنباله دارها نیز آب یافته شده بود.

أمر غیرمنتظره این بود که آب یافته شده با آب های موجود در زمین متفاوت بود: این آب حاوی مقدار زیادی هیدروژن سنگین بود. این یافته باعث بغرنج تر شدن فرضیهٔ ورود آب از فضا به زمین شده است. دیگر دنباله دارها حاوی آب هایی مشابه آب های روی زمین هستند و تجزیه و تحلیل صخره های ماه نشان می دهد آب های موجود در کرهٔ ماه احتمالاً حاصل برخورد شهاب سنگ ها با کرهٔ ماه است. اگر نتایج فضاپیما رُزِتا تأیید شود، باید توضیح داد چرا دنباله دارهای دیگری حاوی آب سنگین مشاهده نکرده ایم.

حاصل یافته ها در مورد آب دنباله دارها هرچه باشد، احتمالاً حیات به گونه ای دیگر آغاز شده است. هر چهار جزء RNA توسط بازسازی شرایط برخورد شهاب سنگ به زمین که تقریباً فاقد آب بود تولید شده اند. از آغاز حیات سال های زیادی گذشته است، اما این احتمال مطرح است که برخورد یا برخوردهایی باعث این آغاز شده باشد.

منبع:

New Scientist, 13 December 2014. p. 5